|
به نام تو حتی اگه دور باشی صبح سرد پنجم اسفند . حیاط بزرگ پادگان . مراسم صبحگاه . سربازهایی که نوک بینی شان سرخ شده و به حالت خبردار رو به پرچم ایستاده اند . سرود ملی تمام شده و پرچم حالا آن بالاست . نگاه فرمانده به کجاست ؟ چرا همین طور به حالت احترام نظامی ایستاده و دستش را پایین نمی اندازد ؟ یک گل نرگس از کنار میله ی پرچم روئیده است .
+ نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند 1387 0:0 توسط مجید اسطیری
|